شتر به آن ها گفت: « دستم به دامنتان، صدایتان درنیاید که چند آدمیزاد آمده اند این دور و بر. الآن است که صدای شما را بشنوند و بیایند و بگیرندمان. آن وقت بدبختی مان دوباره شروع می شود. » خروس بادی به غبغبه اش انداخت و قوقولی قوقوی بلندی کردو گفت: « دلم می خواهد الآن بخوانم! هیچ وقت این قدر خوش نبودم. اگر هم آدمیزاد آمد فرار می کنیم. » خر هم نفسی گرفت و از ته دل عرعری کرد و گفت: « من هم دست خودم نیست. از بس خوشم، دوست دارم الآن آواز بخوانم! » خلاصه هر چه شتر التماسشان کرد فایده نداشت که نداشت.

از آن طرف، آدم ها که صدای آن ها را شنیده بودند یواش یواش نزدیک شدند و دیدند به به ، چه خروس قشنگ خوش صدایی! چه خر سرحالی! چه شتر چاق و چله ای! آن وقت به گردن الاغ و شتر افسار انداختند و می خواستند خروس را بگیرند که فرار کرد. آدم ها دویدند دنبالش و او را هم گرفتند و پاهایش را بستند و روی شتر گذاشتند. خروس آن قدر داد زده بود که صدایش گرفت. بعد روی الاغ بار گذاشتند و دو نفرشان نشستند روی شتر و راه افتادند.

یک کم که رفتند خر از بار سنگین پا درد گرفت و لنگید و لنگید تا بار به زمین ریخت. آدم ها دیدند حیف است حیوان را با خوشان نبرند. این شد که بار شتر را پایین  کشیدند و به جایش الاغ را رویش گذاشتند. شتر خیلی لجش گرفت و پیش خودش گفت: « می دانم چه بلایی سرتان بیاورم. » مدتی گذشت تا نزدیک رودخانه شد. آن وقت به خر و خروس گفت: « دوست دارم الآن برقصم. » خروس که از آب خوشش نمی آمد گفت: « دستم به دامنت الآن نرقص. اگر برقصی من می افتم پرهایم خیس می شود و سرما می خورم و صدایم بیشتر می گیرد. » شتر گفت: « ولی من رقصم می آید و دلم می خواهد برقصم! » خر گفت: « جناب شتر من شنیده ام که رقص شتری خیلی قشنگه. اما جان من الآن نرقص. بگذار از آب رد بشویم آن وقت هر چقدر دلت می خواهد برقص. » شتر گفت: « دلم می خواهد الآن برقصم. » بعد هم بنا کرد به جفتک انداختن و لگد پرت کردن و رقص شتری. خلاصه خروس و خر از روی شتر افتادند تو آب و خیس ِ خیس شدند.

باز نویس: جمیله سنجری
تصویرگر: کلر ژوبرت

منبع : ماهنامه نبات کوچولو - شماره 6 (کودک)